Romeinen A

15 lessen • 7 cursisten

De cursus over de brief aan de Romeinen is verdeeld over twee delen van elk vijftien lessen. Deel A behandelt de hoofdstukken 1 - 8 en deel B de overige hoofdstukken (9 – 16).

De stijlvorm: een brief

Mensen, die veel in de Bijbel lezen vergeten soms dat ze brieven lezen, die niet direct zijn geschreven voor de mensen van vandaag. De brieven in het Nieuwe Testament zijn persoonlijk gericht aan bepaalde christenen, die lang geleden en ver hier vandaan leefden. De brief aan de Romeinen bijvoorbeeld is bijna 2000 jaar geleden geschreven aan gelovigen in de wereldstad Rome, in de Griekse taal met bewoordingen en begrippen van die tijd.

Eigenlijk is het heel bijzonder dat God een belangrijk deel van het Nieuwe Testament heeft laten schrijven in de vorm van brieven. Hoewel deze brieven in heel specifieke omstandigheden geschreven zijn en ook gericht zijn aan bepaalde mensen die toen leefden, zijn ze van groot geestelijk belang voor de christenen van alle eeuwen. God spreekt heel persoonlijk tot mij met woorden die lang geleden heel persoonlijk voor anderen bedoeld waren!

De auteur: de apostel Paulus

Paulus noemt zichzelf als auteur in de eerste zin van deze brief (1:1). Aan zijn auteurschap valt dus niet te twijfelen. Paulus was een Jood van geboorte; hij had een opleiding als schriftgeleerde achter de rug toen hij tot geloof kwam. We lezen in het boek Handelingen (o.a. hoofdstuk 9) dat de Heer Jezus hem roept om het evangelie te gaan brengen. Paulus was ook geroepen tot het apostelambt; het was zijn taak om een groot deel van de christelijke leer door te geven aan de gemeenten van God.

In deze brief vinden we een belangrijk onderdeel van Paulus’ bediening; de manier waarop God zondige en schuldige mensen rechtvaardig maakt. Uit de inhoud van deze brief blijkt ook hoe sterk Paulus zich nog verbonden voelde met zijn eigen volk.

Veel van Paulus’ brieven waren gericht aan gelovigen die hij goed kende. Vaak betrof het een plaatselijke gemeente die door hemzelf gesticht of tenminste door hem bezocht was. Rome vormt hierop een uitzondering. Paulus heeft deze brief hoogstwaarschijnlijk geschreven vanuit Korinthe tijdens zijn derde zendingsreis. De brief moet dan ook gedateerd worden tussen 55 en 59. We kunnen dit afleiden uit de namen van hen van wie hij de groeten overbrengt (16:21-24) en uit zijn reisplannen (15:22-29).

Bij het schrijven van deze brief heeft een zekere Tertius als secretaris gefungeerd; Paulus heeft hem de brief gedicteerd (16:22).

De geadresseerden: de gelovigen in Rome

Paulus was nooit in Rome geweest. Hij schrijft deze brief onder andere om de gelovigen te vertellen dat hij hen graag op doorreis naar Spanje wil bezoeken (1:9-15, 15:22v). Voor zover wij weten is geen van de apostelen betrokken geweest bij de stichting van de gemeente in Rome. Mogelijk is deze gemeente ontstaan doordat mensen die ergens anders tot geloof gekomen waren (waarschijnlijk Joden), naar Rome zijn getrokken. Het is wel een beetje ironisch dat een plaatselijke kerk die later, in de tijd van de Rooms-Katholieke kerk, zulke grote pretenties heeft gekregen (het centrum van de wereldkerk) op zo’n ‘terloopse’ wijze is ontstaan.

Inhoud van de brief

De Heilige Geest vond het blijkbaar voor de gelovigen in Rome nodig dat Paulus hen een heldere uiteenzetting zou schrijven over wat het evangelie inhoudt, de basis en de kern van Gods verlossing; de volle betekenis van de dood en opstanding van Jezus Christus.

Toen in de eerste eeuwen van de kerk de ‘canon’ werd opgesteld, een lijst van geschriften waarvan duidelijk is dat ze tot Gods Woord behoren, kwam deze brief vooraan te staan in de rij van de brieven. Dat is niet voor niets. In de Romeinen brief vinden we systematisch beschreven hoe mensen door God gered en gerechtvaardigd worden. Allereerst toont Paulus aan dat alle mensen, Joden en heidenen, redding nodig hebben. Niemand is zo goed dat hij zomaar voor God kan verschijnen. Hij maakt duidelijk hoe we gered kunnen worden en wel als zondeloze mensen voor God kunnen verschijnen. We leren ook hoe mensen bevrijd kunnen worden uit de macht van de zonde in ons leven.

Verder maakt hij ons duidelijk hoe het evangelie past in Gods plan voor de redding van zijn volk Israël. Paulus eindigt zijn brief met aan te geven wat de gevolgen van deze boodschap horen te zijn voor hoe wij als christenen in de praktijk leven.

Start cursus